..در سوگ سیاوشان ایران زمین.. ..از سراوان تا همه ملک این سرزمین.. ..به خونخواهی کودکان،پیر و جوان.. ..همه بیگناهان،کشته بهر یک تکه نان.. ..این مردمان نشسته بر خاکی پر گهر.. ..ز جور زمان سوختبر شدند یا کولبر.. ..بیا مشتها گره کرده فریاد آوریم.. ..آن همه اشک و خونها یاد آوریم.. ..ای همه پیلان ایران،کرد و لر تا بلوچ.. ..بیا باهم دهیم،افسار دژخیمان به کوچ.. ........ تهمتن چو بشنید زو رفت هوش ز زابل به زاری برآمد خروش به چنگال رخساره بشخود زال همی ریخت خاک
برچسب:
نویسنده: آوا پورحسین
تاريخ: سه
شنبه
29 آذر
1401 ساعت: 11:42